Brutal Truth: Extreme Conditions Demand Extreme Responses (1992)

Πως λένε "one ring to rule them all?". Ετσι είναι και το αλμπουμ Extreme Conditions Demand Extreme Responses των Brutal Truth. Είναι το κορυφαίο grindcore κατασκεύασμα ολων των εποχών..των εποχών...εποχών...ων...

Ακροβατώντας μεταξύ grind και death κράτησε τα punk στοιχεία στο ελάχιστο, κάτι που άλλες grind μπάντες δεν κάνουν. Περιείχε φωνητικά σαπίλα, κιθάρες σάπιες, τύμπανα σαπιστικά και ακομα και το μπάσο είχε τίγκα παραμόρφωση (σάπιο). Το album ανοίγει με το πανμέγιστο Birth of Ignorance. Ενα τραγούδι αλητεία σκέτη. Ο όγκος απο τις κιθάρες σχεδόν βγαίνει απο τα ηχεία και περπατάει μόνος του, πάει για burger.

Εβγαλαν αλλους 2 δισκους το Need to Control (με τα κορυφαία Choice of a new Generation και Godplayer), και το Sounds of the Animal Kingdom (δε θα αναφέρω τίτλο γιατί δε μου άρεσε καθόλου). Στο τελευταίο είχαν χάσει λίγο το metal απο τον ήχο τους και ήταν απλά θόρυβος. Εβγαλαν και ένα EP πρίν διαλυθούν.

Ηγετική μορφή του group είναι ο μπασίστας ο οποίος ήταν η μούρη των Nuclear Asault και είχε παίξει και στους Anthrax.

Το 2009 ξαναενώθηκαν και κυκλοφόρησαν δίσκο, τον οποίο ακόμα δεν έχω ακούσει όμως. Δεν έχω προλάβει ρε γαμώτο.

Να είναι καλός άραγε?

το Kraken είναι μπερδεμένο

Κάποιες φορές η ζωή είναι μία χλέπα που αφησες να κρέμεται απο το στόμα σου, και λίγο πριν ακουμπήσει το έδαφος τη ξαναρούφηξες μέσα. Σκοπός ήταν να προκαλέσεις την αηδία των γύρω σου. Τελικά δε κατάφερες ούτε αυτό.
Ζούμε ενδιαφέροντες καιρούς. Αναρωτιέμαι τι έχει πια σημασία.... Δε θα ήθελα όμως να φιλοσοφίσω σήμερα. Εχω σημαντικότερα πράγματα για την ώρα.

Αν μια μέρα ξυπνήσεις και δε ξέρεις τι είσαι...
Αν νιώθεις οτι είσαι μεγάλος και ο κόσμος δε σε χωράει...
Αν νιώθεις οτι πάς να βοηθήσεις τους γύρω σου αλλά αυτοί φεύγουν τρέχοντας...
Αν νιώθεις μία γλίτσα πάνω στο δέρμα σου...
Αν δε σου επιτρέπουν την είσοδο στο metro...

Σταμάτα να αναρωτιέσαι τι σου συμβαίνει.... η λύση είναι μπροστά στα μάτια σου!!!

ΕΧΕΙΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΕΙ ΣΕ ... "CRAKEN"

Δεν υπάρχει λόγος να πανικοβάλεσαι. Ας δούμε λίγο πιο λεπτομερώς το θαυμαστό και σπάνιο αυτό ζώο.



Craken (γνωστό και ως Kraken) είναι μία ποικιλία μυθικών τεράτων που μοιάζουν με γιγαντόσωμα χταπόδια. Γενικότερα τα ζώα αυτά γουστάρουν αναμετρήσεις με super-ήρωες, τεράστια πλοία αλλά και απλούς ανθρώπους. Ο μύθος λέει οτι ξεκίνησαν την κάθοδο τους απο τις ακτές της Νορβηγίας και της Ισλανδίας κάποια στιγμή στο ακαθόριστο παρελθόν (μ.Χ. πάντως). Ζούσαν στο βυθό των Ωκεανών. Ο Jacob Wallenberg παρατήρησε οτι τα Κρακεν τρώνε για ένα μήνα σερί ασταμάτητα, και στη συνέχεια χωνεύουν για ένα ίσο διάστημα. Τα κόπρανα τους αποτελούν τροφή για τα εκατομύρια ψάρια που τα ακολουθούν. Βέβαια δε μας είπε που τα είδε όλα αυτα. Κάποιοι είπαν οτι οι πληροφορίες αυτές πάσχουν απο καρκίνο της αξιοπιστίας και αυτός ο μάλάκας που τα είπε αυτά μάλλον έχει φάει πούτσο που έχει πάει σύνεφο. Τον έπιασαν λέει αιχμάλωτο στο Κονγκό και τονε πηδούσαν μέρα και νύχτα και απο τότε βλέπει Κράκεν όπου πάει. Τέλος πάντων.

Το Craken έχει να επιδείξει και μία σειρά απο συμμετοχές (έκτακτες ή και φιλικές αλλά όχι μόνο...) σε υπερπαραγωγές του Hollywood. Πρώτη φορά το είδαμε στους Πειρατές της Καραϊβικής. Είχε παίξει για λίγο και στο Lord of the Rings το πρώτο. Για λίγο βγήκε απο κάτι νερά τράβηξε 1-2 φίλους του Frodo και αφού του έκοψαν 2-3 πλοκάμια (όπως ήθισται) ξαναμπήκε μέσα. Ξανα το είδαμε στη γνωστή περσινή αποτυχία "ΤΙΤΑΝΟΜΑΧΙΑ" με τον πρωταγωνιστη του Avatar και Terminator 4, οπου στο τέλος πεθαίνει αφου κάποιος έκοψε το κεφάλι της Μέδουσας και το έβαλε μπροστά στα μάτια του Κρακεν, με αποτέλεσμα το τελευταίο να πετρώσει (όπως συμβαίνει οταν σε κοιτάει η Μεδουσα). Εκεί βέβαια που φάνηκε οτι το Kraken ήρθε σε αυτό το κόσμο για μεγάλα πράγματα ήταν όταν έγινε μία ταινία για πάρτη του. Το παγκοσμίως άγνωστο "Kraken: Tentacles of the Deep" (2006). Το στορι λέει οτι πριν 30 χρόνια ένα Κράκεν έφαγε τους γονείς ενός παιδιού και τώρα αυτό το παιδί έχει γίνει αρχαιολόγος και αναζητά την εκδίκηση.

Ορίστε και ένα μίνι-trailer για όλους εσάς τους Κρακενάδες:


Αυτά για την ώρα. Το νού σας λοιπόν.

for more info on the Kraken: http://lair2000.net/Mermaids_Retreat/Research/Kraken.html

UFC 121: Brock Lesnar vs Cain Velasquez.

Όπως είχαμε προβλέψει. Ο ανθρώπινος τοίχος από μύες με το όνομα Brock Lesnar βρήκε τοίχο στον Μεξικάνο άσσο Cain Velasquez. Ο Brock γνωστός για τα επιτευγματά του στο NCAA πάλης (All American) υπερείχε σε βάρος και μύες κατά 35 λίβρες. Ο Μεξικάνος Cain έχει μία εξίσου μεγάλη τροπαιοθήκη από τα χρόνια του στα κολεγιακά πρωταθλήματα πάλης. Όσο του λείπει σε όγκο και μύες σε σύγκριση με τον Αμερικάνο, το συμπληρώνει σε δεξιοτεχνία kick-boxing.

O Brock ξεκίνησε πόλύ δυναμικά. Παίρνοντας αρχικά μία πορεία προς τα αριστερά του Μεξικάνου για να αποφύγει κάποιο δεξί hook, και αμέσως όρμησε για takedowns και flying knees. Προς τιμή του Lesnar δε φοβήθηκε να εμπλακεί σε fluries (τυφλά μπουκέτα - βροχή) με εναν μαχητή που τα έχει για ψωμοτύρι (βλέπε Cain-Nogueira). Και δε του πήγε πολύ άσχημα, βρήκε στόχο. To game plan του Αμερικάνου προφανώς ήταν να εξουδετερώσει το striking game του Velasquez με takedowns, πηγαίνοντας στο έδαφος οπου θα μπορούσε να τον ελέγξει καλύτερα όπως είχε κάνει και με τον Mir. Ο Cain όμως δεν είναι Mir. Καταρχάς ξέρει να αμύνεται στα takedowns γιατί είναι natural wrestler. Προκειται για έναν πολύ πιο επιθετικό και εκρηκτικό μαχητή που δεν αφήνει δευτερόλεπτο να περάσει χωρίς να προσπαθεί να σε βλάψει. Δεν περιμένει να κάνεις το λάθος για να το εκμεταλευτεί(όπως κάνουν οι μαχητές jiu jitsu). Αντιθέτως έρχετε κατά πάνω σου με ορμή και κάνει το σωστό.

Προφανώς η υπεροχή του Lesnar σε δύναμη του κόστισε σε stamina. Όταν όλο σου το αίμα ξοδεύεται για να τροφοδοτήσει τους υπερτροφικούς μύες του πάνω μέρους του σώματός σου, αφήνεις την ικανότητα σου να οξυγονώνεις το υπόλοιπο σώμα (και το μυαλό ίσως). Μετά τις αρχικές συμπλοκές, άρχισε να χάνει τη γή κάτω απο τα πόδια του, παραπατούσε, έπεφτε, ξαναέπεφτε... Στο τελευταίο λεπτό του 1ου γύρου είχαμε TKO με ground and pound. Συμφωνα με δηλώσεις φωτογράφων ο Lesnar παραδόθηκε φωνάζοντας "stop". Στις δηλώσεις τους μετα τον αγώνα ήταν και οι δύο ιδιαίτερα μετρημένοι.

Στην υπόλοιπη κάρτα είδαμε τον Jake Shields, ο οποίος άφησε τη ζώνη του middleweight πρωταθλητή Strikeforce για να έρθει στο UFC ως welterweight, να κερδίζει με split decision τον Martin Kampmann σε μία μάχη βαρετή. O Shields φανηκε σκοτωμένος απο την απώλεια βάρους. Ο ίδιος θα προτιμούσε να παίζει ώς middleweight. Η μάχη ήταν σαν grappling contest και ο ο Shields κέρδισε καθαρά από ground control.

Ο αγώνας της βραδιάς ήταν ο Diego Sanchez με τον Paulo Thiago. Το ένα submission ακολουθούσε το άλλο απο πλευράς Thiago, αλλά δεν... O Diego Sanchez βρήκε τον παλιό καλό του εαυτό. Μετά από 2 κακά αποτελέσματα με τον Penn και τον Hathaway, γύρισε και κέρδισε αποφασιστικότατα. Stand up striking, bodyslams, takedowns, ground and pound. Κέρδισε δίκαια τον Βραζιλιάνο (αστυνόμο της αντιτρομοκρατικής).

Ο Matt Hamil κέρδισε τον δάσκαλό του από την εποχή του TUF, τον Tito Ortiz. Ηταν μία νίκη θεόσταλτη για έναν κουφό μαχητή ο οποίος έπεσε θύμα κοινωνικού ρατσισμού από τον άντίπαλό του. Πριν τον αγώνα ο Ortiz είπε οτι οι κουφοί πέφτουν πιο έυκολα νοκ αουτ γιατί δεν έχουν καλή ισοροπία, κάτι που δεν έγινε αντιληπτό/αποδεκτό απο όλους, γιατί ήταν ιατρικά αβάσιμο.

Τέλος, ο Brendan Schaub κέρδισε τον Gabriel Gonzaga. Και οι δύο μαχητές ήταν πολύ προσεκτικοί και δε φαίνονταν διατεθειμένοι να ρισκάρουν. Όταν η μάχη πήγαινε στο έδαφος ο Gonzaga έδειχνε τα προτερήματα ενός BJJ μαυροζωνά. Στο stand up όμως ο πρώην παίκτης του Colorado στο American football είχε το πάνω χέρι, και στο 2ο γύρο παραλίγο να δούμε και TKO.

Αυτά...

UFC 117: Silva vs Sonnen

Δεν υπάρχουν λόγια να πεί κανείς. Έχω μείνει άναυδος. Ο λόγος είναι το σάπισμα που έφαγε για τεσσεράμισι γύρους ο Βραζιλιάνος πρωταθλητής μεσαίων βαρών Anderson Silva από τον All American Πρωταθλητή Πάλης NCAA, Chael Sonnen...και ξαφνικά... νίκησε. Ο Αμέρικάνος τον είχε κολλημένο για το 99% της διάρκειας του αγώνα στο έδαφος και έριξε ground and pound που πήγε σύννεφο. Το εκπληκτικό της υπόθεσης είναι οτι και στο stand up ο Sonnen εδειξε να έχει το πάνω χέρι. Δύο-τρεις φορές έριξε τον Βραζιλιάνο knock down (περισσότερες απο όσες έχει πέσει σε όλη του τη καριέρα), ενώ πολύ περισσότερες πέτυχε το takedown. Μετά από τρείς γύρους το compustrike είχε γράψει 218 εύστοχες γροθιές για τον Αμερικάνο έναντι μόλις 11 για τον Silva. Εκεί με έπιασε ένα σφίξιμο στη καρδιά... μισώ τους Ρεπουμπλικάνους, και ο Sonnen είναι δηλωμένος τέτοιος. Στον πέμπτο και τελευταίο γύρο και ενώ όλα τα forum σκόραραν τον αγώνα 4 γύρους υπέρ του Sonnen και η αντίπερα όχθη του Ατλαντικού πανηγύριζε το θρίαμβο ενός εθνικού ήρωα, o Πελέ του ΜΜΑ τσάκωσε τον Αμερικάνο με ένα αστραπιαίο triangle choke. Σαν αποδυναμωμένος λαγός γραπωμένος σε παγίδα του δάσους, ο Sonnen παραδόθηκε χτυπώντας χαρακτηριστικά το χέρι του. Goodbye!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Οσο και αν αντιπαθώ πάντως τον τυπά και όσο ξεκάθαρη και αν ήταν η νίκη του Silva, o Sonnen τα πήγε απίστευτα καλά. Πραγματικά έδειρε για τέσσερις ολόκληρους γύρους τον Anderson Silva, και τον έδειρε άσχημα, με τρόπο που κανείς δε το έχει καταφέρει ώς τώρα. Υπήρχαν βέβαια και κάποιοι οιονοί. Ο Silva έχει δείξει και άλλη μια φορα την αδυναμία του να ανταπεξέλθει ενάντια σε δυνατούς παλαιστές Α-Τάξης. Τον είχαμε δεί να δυσκολεύεται και στον αγώνα του με τον Dan Henderson. Απλά ο Sonnen δεν τον κράτησε κάτω για έναν αλλά για τέσσερις γύρους. Ένας αγώνας διαφήμιση για το ΜΜΑ, τίγκα στη συγκίνηση, επιβεβαίωσε οτι η δύναμη είναι καλή, αλλά η τεχνική ακόμα καλύτερη. Δύο μικρά συμπεράσματα: 1) ο Silva πρέπει να βελτιώσει το takedown defense, και 2) οι παλαιστές πρέπει να μάθουν να τελειώνουν τον αγώνα στην ώρα τους. Το να περνάς 5 γύρους ξαπλωμένος πάνω από έναν BJJ master είναι σα να κολυμπάς σε πισίνα με καρχαρίες.

Στην υπόλοιπη κάρτα:

O Jon Fitch κέρδισε με decision τον Thiago Alves (o οποίος έφαγε και 20% πρόστιμο γιατι έφτασε στα ζυγίσματα 1μισι λίβρα υπέρβαρος). Όλα δείχνουν για title shot για τον Fitch εναντίον του νικητή του αγώνα GSP-Koscheck.

O Matt Hughes σκόραρε knock down και κέρδισε τον Ricardo Almeida με arm triangle choke. Μετά δήλωσε πώς πολύ χάρηκε που κέρδισε ένα brazilian jiu jitsu artist με μία κίνηση wrestling. Ο hall-of-famer έχει ακόμα να δώσει στο άθλημα απο ότι φαίνεται.

O Dos Anjos παραδόθηκε στον Clay Guida λόγω τραυματισμού σε έναν αγώνα που μέχρι εκείνη τη στιγμή κέρδιζε.

O Ολλανδός ουρανοξύστης Stafan Struve βγήκε από τον 1ο γύρο με τον πολύ δυνατό Morecraft, με το κάτω χείλος του να μοιάζει με τούβλο. Στο δεύτερο γύρο μπήκε και έβγαλε νοκ αουτ τον Αμερικάνο με θαυμαστή αποφασιστικότητα.

Τέλος, ο Βραζιλιάνος Νο2 title contender Junior Dos Santos, σε έναν αγώνα που ράγισε καρδιές, κέρδισε τον ευτραφή ήρωα Roy Nelson. Ο Roy έδειξε οτι η εμφάνιση δεν λέει τίποτα. Μπορεί να είσαι χοντρός αλλά η καρδιοαγγειακή σου φόρμα να είναι σε επίπεδο πολύ ανώτερο απο αυτήν ενός τύπου κομμένου και ραμμένου με κοιλιακούς a la Σακη Ρουβά. Όλοι παραδέχτηκαν τον συμπαθή χετά Nelson, αλλά ο JDS κέρδισε ξεκάθαρα και πήρε το εισητήριο για τον αγώνα του με τον νικητή του Lesnar/Velasquez.

Πολύ καλή κάρτα.

Δώρο μία φωτογραφία απο τα ζυγίσματα, όπου ο Silva ειρωνεύεται το Sonnen για όλο το θάψιμο που του έχει ρίξει.

HMS Investigator 20 Aug 1851

Πρίν λίγες μέρες ανακαλύψανε το HMS Investigator στο Banks Island της Αρκτικής, ένα βρετανικό πλοίο που είχε χαθεί πρίν απο 157 χρόνια. Η αποστολή του πλοίου τότε ήταν να βρεί δύο άλλα πλοία, τα "Τρόμος" και "Έρεβος". Αυτά είχαν ξεκινήσει λίγους μήνες πρίν, υπό τον πλοίαρχο John Franklin με αποστολή να βρούν ένα πέρασμα απο τον Ατλαντικό πρός τον Ειρηνικό μέσω Αρκτικής. 'Ηταν το μυθικό Βορειοδυτικό Πέρασμα. Βέβαια οι ανθρωποι τσάμπα πέθαναν αφού δεν υπήρχε κάτι τέτοιο. Μόνο σήμερα, εν έτει 2010, εμφανίζεται αυτό το πέρασμα λόγω της υπερθέρμανσης του κλίματος και πάλι παγώνει μετά απο λίγες μέρες. Τα δύο αυτά πλοία ποτέ δε βρέθηκαν, αλλά βρέθηκαν ίχνη των ναυτικών, οι οποίοι ενδέχεται να είχαν προβεί και σε κανιβαλισμό προκειμένου να επιζήσουν.

Όσο για τους ναυτικούς του Investigator , αυτοί γύρισαν σπίτι τους αλλα έπρεπε να επιβιώσουν για 3 χρόνια μέσα στους πάγους μέχρι να τους βρούν. Με τα χρόνια το πλοίο βυθίστηκε.

Για την τοποθεσία τους δεν έχουμε πολλά στοιχεία. Στη περίπτωση του Investogator τα μοναδικά σημάδια που υπήρχαν ήταν προφορικές παραδώσεις των Ίνουιτ, οι οποίες μιλούσαν για ένα πλοίο παγιδευμένο ανάμεσα σε πάγους, το οποίο αποτελούσε πηγή για ξύλο και μέταλλο. Αυτή η παράδοση κράτησε 150 χρόνια.

Η ομάδα των Καναδών επιστημόνων που έκανε την ανακάλυψη τώρα θα συνεχίσει με σκοπό να βρεί τα Τρόμος και Έρεβος.

Και αναρωτιέμαι. Που στο διάολο είχε βασίσει ο Φρανκλιν οτι υπήρχε ένα Βορειοδυτικό πέρασμα? Είναι σα να ξεκινάω εγώ, και να πώ "Κάπου στο Κερατσίνι, 1 χλμ νότιδυτικά της οδού Ψαρρών, υπάρχει μία γυναίκα με κάτι βυζιά σα μπαζούκας", και να ξεκινήσουμε 10 μαντράχαλοι με ποδήλατα, και να πάμε εκεί, και να ψάχνουμε , και να ψάχνουμε και να περιμένουμε τα μπαζούκας. Μα πραγματικά, τι στο πούτσο σκεφτόταν αυτός ο Φρανκλιν. Και εντάξει, στην δική μου υπόθεση θα είχαμε πολλές ελπίδες. Δηλ. δοξα να χει, η ελληνίδα μία στις 5, μα μία στις 10, μα μία στις 20 (τραβηγμένο) τελος πάντων έχει αυτό που λέμε Bazankas!!! Και στη τελική και τίποτα να μην είχαμε βρεί, θα πηγαίναμε για κανένα σουβλάκι και μετά σπίτια μας. Αυτός ο τυπάς ο φημολάγνος πώς σκέφτηκε πρίν 200 χρόνια οτι υπάρχει πέρασμα εκειπέρα στην Αρκτική, λες και περνάει και κάθε μέρα για καφέ απο τη γειτονιά εκεί και λέει "Ναι...κάτι έχει πάρει το μάτι μου! Θα πάμε ντουγρού ευθεία και μετά δεξά!!". Ουυυυυυυυυυυ!!!!! Ξεφτύλα!!!!!!!

Και πήγανε και τσάμπα τα παληκάρια...και αλληλοκατασπαράχτηκαν.

Strikeforce: Fedor Emelianenko vs Fabricio Werdum (The Fall)

Το περασμένο Σάββατο είδαμε τη πτώση του Αυτοκράτορα των Μικτών Πολεμικών Τεχνών. Σε έναν αγώνα που πολλοί θεωρούσαν περίπατο για τον Fedor, ο πολλάκις πρωταθλητής βαρέων βαρών Ευρώπης σε Judo, Sambo, και είδωλο του MMA βίωσε την ήττα απο τον 2 φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητη βαρέων βαρών Brazilian Jiu Jitsu, Fabricio Werdum. Στο 1ο λεπτό του πρώτου γύρου ο Βραζιλιάνος κατάφερε αυτό που 34 άλλοι μαχητές είχαν αποτύχει να κάνουν στο παρελθόν. Και το έκανε με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο. Συνδιασμός Triangle Choke και Armbar. Καθώς προσπαθείς να ξεφύγεις απο τον πνιγμό κινδυνέυεις να σπάσεις το χέρι σου.

Με το ξεκίνημα του αγώνα οι δύο μαχήτές ενεπλάκησαν σε μία βροχή από hooks στην οποία ο Ρώσος βγήκε νικητής ρίχνοντας knock down τον Βραζιλιάνο. Με το σύνηθες επιθετικό του στύλ, έπεσε πάνω στον αντίπαλό του για ground and pound. Εκεί πιάστηκε σε armbar απο το οποίο ξέφυγε, αλλά αντί να σηκωθεί επιχείρησε να συνεχίσει το χτύπημα και ξαναπιάστηκε απο τον Βραζιλάνο σε triangle choke με armbar. Ο Εmelianenko προσπάθησε να ξεφύγει, αλλά το χρώμα του κεφαλιού του είχε ήδη αλλάξει σε κόκκινο. Ο αήτητος για 10 χρόνια θεός του ΜΜΑ παραδόθηκε.

Στις δηλώσεις του μετά τον αγώνα έδειξε οτι η ρίζα της επιτυχίας του ήταν οτι ποτέ δε θεώρησε τον εαυτό του τόσο μεγάλο όσο όλοι οι οπαδοί του αθλήματος τον νόμιζαν:

"The one who doesn't fall never stands up. It happened that people made me an idol. But everybody loses. I'm just a human being. And if it's God's will next fight, I'll win."

Η νίκη αυτή έρχεται να διαψέυσει τον κανόνα οτι για να πετύχεις στο ΜΜΑ πρέπει να είσαι "all round" (καλός στο stand-up κάλός και στο ground). Ο Werdum ήξερε και δήλωνε εξ αρχής οτι οι ελπίδες του για νίκη είναι στη τέχνη που θεωρεί ψωμοτύρι του, και αυτό είναι το brazilian jiu jitsu. Ετσι και έγινε. Tο σοκαριστικό είναι οτι και άλλοι προσπάθησαν με τα ίδια μέσα στο παρελθόν, δηλαδή έναν πολύ καλό ground game, αλλά απέτυχαν (Ricardo Arona, Minotauro Nogueira x 2 και μαζί τους o χρυσός ολυμπιονίκης Judo Naoya Ogawa).

O Werdum έδειξε την ανδρεία του προσφέροντας ρεβάνς στον Ρώσο πρίν καν αυτός να τη ζητήσει , ακόμη και στη Ρωσία!!! Τέλος, πρόσθεσε οτι ακόμη και αν τον έχει πλέον νικήσει εξακολουθεί να τον θεωρεί τον κορυφαίο του κόσμου. Επόμενη στάση πάντως για τον Βραζιλιάνο μάλλον είναι αγώνας τίτλου με τον Overeem, τον οποίο έχει κερδίσει στο παρελθόν.

Στη υπόλοιπη κάρτα ο Cung Le, συνέχισε και τέλειωσε αυτό που δεν κατάφερε στον προηγούμενό του αγώνα με τον Scott Smith. Spinning back kick στα πλευρά και o Smith έπεσε κάτω σφαδάζοντας. Η Cris Cyborg διαμέλισσε την Jan Finney για δύο γύρους ώσπου ο διαιτητής επενέβει και σταμάτησε τον αγώνα. Τέλος, σε έναν πολύ καλό lightweight αγώνα o Josh Thomson νίκησε με rare naked choke submission τον Pat Healy.

Μία πολύ καλή κάρτα που μου άφησε μία πολύ πικρή γεύση στο στόμα.

Gus Chambers 1958 - 2008

Γεννημένος το 1958 στο Coventry της Αγγλίας. Έπαιξε με διάφορα σχήματα ξεκινώντας απο την punk μπαντα The Squad το 1978. Η πιο μεγάλη στιγμή της καριέρας του ήταν όταν του ζητήθηκε να τραγουδήσει για τους Grip Inc, τη μπάντα του Waldemar Sorychta και του Dave Lombardo (Slayer). Είχε συμμετάσχει σε πολλά άλλα project. Συνολικά είχε γράψει φωνητικά σε δέκα δίσκους από 6 διαφορετικά συγκροτήματα. Με τους Grip έκανε 4 album. Ο ήχος τους χαρακτηρίστηκε από πολλούς σαν groove metal. Γενικά, η τακτική του να βάζεις ταμπέλες και υποταμπέλες σε διάφορα μουσικά ιδιώματα πολλές φορές οδηγεί σε γκάφες. Αυτός ο χαρακτηρισμός για τη μουσική των Grip ήταν τουλάχιστον άτυχος. Οι άνθρωποι παίζανε ΚΑΡΑ-metal!!! Το groove ήταν ένα απο τα στοιχεία, αλλά είχαν και thrash, και folk, και σολιές άπαιχτες. Βαθιά καινοτόμικό ύφος. Ο Chambers είχε punk χροιά, βρετανική προφορά και που και που έκανε και πιο κυριλέ μελωδικά περάσματα (οταν το τραγούδι το απαιτούσε). Κορυφαία του δουλειά σίγουρα ο 1ος δίσκος των Grip Inc, Power of Inner Strength (1995). Εκεί σκίζει το λαρύγγι του στους ήχους των "Hostage to Heaven" και "Ostracized".

Πρίν δύο χρόνια τον βρήκαν νεκρό από ταυτόχρονη κατανάλωση αλκοόλ και φαρμάκων.
Πριν ένα χρόνο αυτοκτόνησε και ο γιός του.

Είχα περάσει για ένα διάστημα απο το Coventry. Ένας ντόπιος μου είχε πεί οτι οι αυτοκτονίες είναι πιο συχνές και από τις ληστείες εκεί. Κάτι ήξερε και ας υπερέβαλε.