Brutal Truth: Extreme Conditions Demand Extreme Responses (1992)

Πως λένε "one ring to rule them all?". Ετσι είναι και το αλμπουμ Extreme Conditions Demand Extreme Responses των Brutal Truth. Είναι το κορυφαίο grindcore κατασκεύασμα ολων των εποχών..των εποχών...εποχών...ων...

Ακροβατώντας μεταξύ grind και death κράτησε τα punk στοιχεία στο ελάχιστο, κάτι που άλλες grind μπάντες δεν κάνουν. Περιείχε φωνητικά σαπίλα, κιθάρες σάπιες, τύμπανα σαπιστικά και ακομα και το μπάσο είχε τίγκα παραμόρφωση (σάπιο). Το album ανοίγει με το πανμέγιστο Birth of Ignorance. Ενα τραγούδι αλητεία σκέτη. Ο όγκος απο τις κιθάρες σχεδόν βγαίνει απο τα ηχεία και περπατάει μόνος του, πάει για burger.

Εβγαλαν αλλους 2 δισκους το Need to Control (με τα κορυφαία Choice of a new Generation και Godplayer), και το Sounds of the Animal Kingdom (δε θα αναφέρω τίτλο γιατί δε μου άρεσε καθόλου). Στο τελευταίο είχαν χάσει λίγο το metal απο τον ήχο τους και ήταν απλά θόρυβος. Εβγαλαν και ένα EP πρίν διαλυθούν.

Ηγετική μορφή του group είναι ο μπασίστας ο οποίος ήταν η μούρη των Nuclear Asault και είχε παίξει και στους Anthrax.

Το 2009 ξαναενώθηκαν και κυκλοφόρησαν δίσκο, τον οποίο ακόμα δεν έχω ακούσει όμως. Δεν έχω προλάβει ρε γαμώτο.

Να είναι καλός άραγε?

Gus Chambers 1958 - 2008

Γεννημένος το 1958 στο Coventry της Αγγλίας. Έπαιξε με διάφορα σχήματα ξεκινώντας απο την punk μπαντα The Squad το 1978. Η πιο μεγάλη στιγμή της καριέρας του ήταν όταν του ζητήθηκε να τραγουδήσει για τους Grip Inc, τη μπάντα του Waldemar Sorychta και του Dave Lombardo (Slayer). Είχε συμμετάσχει σε πολλά άλλα project. Συνολικά είχε γράψει φωνητικά σε δέκα δίσκους από 6 διαφορετικά συγκροτήματα. Με τους Grip έκανε 4 album. Ο ήχος τους χαρακτηρίστηκε από πολλούς σαν groove metal. Γενικά, η τακτική του να βάζεις ταμπέλες και υποταμπέλες σε διάφορα μουσικά ιδιώματα πολλές φορές οδηγεί σε γκάφες. Αυτός ο χαρακτηρισμός για τη μουσική των Grip ήταν τουλάχιστον άτυχος. Οι άνθρωποι παίζανε ΚΑΡΑ-metal!!! Το groove ήταν ένα απο τα στοιχεία, αλλά είχαν και thrash, και folk, και σολιές άπαιχτες. Βαθιά καινοτόμικό ύφος. Ο Chambers είχε punk χροιά, βρετανική προφορά και που και που έκανε και πιο κυριλέ μελωδικά περάσματα (οταν το τραγούδι το απαιτούσε). Κορυφαία του δουλειά σίγουρα ο 1ος δίσκος των Grip Inc, Power of Inner Strength (1995). Εκεί σκίζει το λαρύγγι του στους ήχους των "Hostage to Heaven" και "Ostracized".

Πρίν δύο χρόνια τον βρήκαν νεκρό από ταυτόχρονη κατανάλωση αλκοόλ και φαρμάκων.
Πριν ένα χρόνο αυτοκτόνησε και ο γιός του.

Είχα περάσει για ένα διάστημα απο το Coventry. Ένας ντόπιος μου είχε πεί οτι οι αυτοκτονίες είναι πιο συχνές και από τις ληστείες εκεί. Κάτι ήξερε και ας υπερέβαλε.

Cannibal Corpse: The Bleeding (1994)

Αρχές της δεκαετίας του 90, το death metal είχε πλέον γίνει mainstream στην Αμερική, με ονόματα όπως οι Morbid Angel, Death, Deicide, και οι Obituary. Υπήρχαν όμως και 5 πραγματικά απολίτιστοι τύποι στο χώρο, οι Cannibal Corpse. Πέντε τύποι, ένας και ένας, βγαλμένοι απο serial killer movies. Τραγουδιστής της μπάντας ήταν τότε ο Chris Barnes. Oπως έγραφαν και τα ένθετα βιβλιαράκια με τους στίχους, "O Chris Barnes δε χρησιμοποιεί harmonizer". O Chris ακουγόταν σαν το cookie montster. Βασικά ακουγόταν σα δυνατό φρενάρισμα. Μάλλον όχι, ακουγόταν σαν αμερικάνικος κινητήρας V8 (που χάλασε). Πέρα απο τη φωνή βέβαια και η μουσική ήταν στα ίδια πρότυπα. Ας πούμε πως αν ο Rory Ghallaher ακουγόταν σα ροκ, οι Cannibal ακούγονται σα να σε χτυπάει γορίλας με μία κοτρώνα στο σβέρκο. Ο εν λόγω δίσκος είχε κομματάρες που ακόμα και σήμερα βρίσκουν το δρόμο τους στο live set της μπάντας όπως τα Fucked with a knife, Staring through the eyes of the dead (το video clip έπαιζε συχνά στο Headbangers Ball) και φυσικά το υπέροχο Stripped, Raped and Strangled. Το τελευταίο είχε τους κορυφαίους ανατριχιαστικούς στίχους:

Strangulation caused her death
Just like all the others
Raped before and after death
Stripped, naked, tortured

I come alive in the darkness
Left murdered and nameless
Dead unburied and rotten
Half eaten by insects

Για πολλά χρόνια τα παιδιά μας δε μπορούσαν να παίξουν live ή και να πουλήσουν δίσκους σε μεγάλες αγορές όπως η Γερμανία και η Αυστραλία.

Αυτός έμελλε να είναι ο τελευταίος δίσκος με τον Barnes στα φωνητικά. Από το Vile και μετά ανέλαβε χρέη ο George Fischer, ο οποίος δεν είχε και τεράστιες διαφορές με τον προκάτοχό του. Ο Barnes έχοντας αποχωρήσει για μουσικούς λόγους, εφτιαξε τους Six Feet Under, οι οποίοι αν και είχαν μία σχετική έλλειψη χαρακτήρα στον ήχο τους και απο δίσκο σε δίσκο άλλαζαν στυλ και μέλη, γνώρισαν αρκετά μεγάλη επιτυχία.

Όσο για τους Cannibal Corpse, με επιμονή και υπομονή και μετά από 16 κυκλοφορίες και περιοδείες, άξια κέρδισαν τον τίτλο των βασιλιάδων του Death Metal.

Body Count: Cop Killer (1992)

Η εικόνα της μπάντας ήταν σα να βλέπεις 10 μέλη από συμμορία του LA να περπατάνε στο δρόμο (οι μουσικοί ήταν 5 άτομα αλλά πάντα φέρνανε και παρέα για ξύλο). Ρόπαλα baseball, μάσκες του σκί, μάσκες του hockey στο πάγο, που και πού φέρνανε και ένα pitbull για φωτογράφηση.

Αρχικά ο δίσκος περιείχε το τραγούδι Cop Killer. Μετά το βγάλανε. Γενικά ήταν μια κυκλοφορία τίγκα στα σουξέ. Είχε το Body Count's in the House (soundtrack του Universal Soldier), το There goes the neighnorhood, το KKK Bitch ακόμα και μία μπαλάντα που ο Ice-T κλαίει για τους φίλους του που έφυγαν!

Ο ήχος τους ήταν ένα μίγμα από metal, rock n roll, rap, με σόλο, ήχο έτσι ψιλοβρώμικο, αρκετά τσαμπουκαλεμένο με αρκετές μεσαίες για extra βρωμιά. Οι στίχοι ηταν λίγο αστείοι, είχαν τα γνωστά κόμπλεξ τύπου "Αυτοί οι νέγροι παίζουν τόσο καλά που μας κλέψανε τις γκόμενες, πάει η γειτονιά..." (There goes the neighborhood). Είχαν και ένα τραγούδι για voodoo, και καλά σου λέει αφού οι λευκοί παίζουν σατανικό metal και πουλάνε, εμείς θα παίξουμε metal για το voodoo που στη τελική στη Ν. Ορλεάνη το voodoo παίρνει και δίνει. Υπήρχε φυσικά και το KKK Bitch στο οποίο ο Ice-T λέει εκείνη την ιστορία που σε μία περιοδεία των Body Count γάμησε τη κόρη του αρχηγού της Ku Klux Klan. Συμβαίνουν αυτά κάθε μέρα.

Γενικά, το album θα μείνει στην ιστορία, δυστυχώς όμως τα επόμενα άλμπουμ ήταν για τον πούτσο. Είναι ότι πρέπει για μπυροκατάσταση και απευθείας μετάφραση των στίχων στα ελληνικά για να κλάσουμε στα γέλια. Και στα καπάκια να δείς επεισόδιο του Law and Order για να δείς τον Ice-T να υποδύεται τον αστυνομικό.

Brujeria: Matando Gueros (1993)

Μία μπάντα που υποτίθεται οτι την αποτελούσαν μέλη της Μεξικάνικης μαφίας. Στην πραγματικότητα ήταν το project του κιθαρίστα των Fear Factory, Dino Cazares. Ο τίτλος του 1ου τους άλμπουμ ήταν αρκετά ακραίος, καθώς "Matando Gueros" σημαίνει "Σκοτώνοντας Λευκούς". Να το εκλάβουμε ως χιούμορ? Τέλος πάντων. Η θεματολογία τους πραγματευόταν την προώθηση της παράνομης μετανάστευσης και τι άλλο? Το σκότωμα λευκών. Ποοολύ ωραία...

Ο ήχος τους ήταν σα να ακούς Fear Factory με λίγο άκυρα στοιχεία όπως punk (για παράδειγμα) και φωνητικά που ακούγονται σα να μιλάει φωναχτά ή να καθαρίζει το λαιμό του ένας τσαντισμένος Μεξικάνος.

Το εξώφυλλο ήταν ένα κομμένο κεφάλι. Ένας φίλος κιθαρίστας μου είχε πεί την εξής ιστορία: το κομμένο κεφάλι άνηκε σε κάποιο μαφιόζο ο οποίος βρέθηκε δεμένος σε γραμμές τρένου μετά από ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Η ιστορία έλεγε επίσης οτι κάποιος συγγενής έκανε μύνηση στη μπάντα για ψυχική οδείνη. Φυσικά, τίποτα από αυτά δεν επηρέασε προς το καλύτερο ή το χειρότερο τη μουσική της μπάντας.

Terrorizer: World Downfall (1989)

Ιδρύθηκαν το 1986 στο Los Angeles από τους Pete Sandoval (Morbid Angel), David Vincent (Morbid Angel) και Jesse Pintado - RIP (Napalm Death).

Κυκλοφόρησαν το World Downfall το 1989, δείχνοντας grindcore διάθεση με death metal ικανότητες. Τα φωνητικά είναι αυθεντικά Vincent θυμίζοντας εποχή Altars of Madness, πρίν γίνουν πιό brutal.

Το 2006, και ενώ ήταν έτοιμοι να κυκλοφορήσουν το 2ο studio album τους, πέθανε ο κιθαρίστας Jesse Pintado από επιπλοκές στο συκώτι.

Το 2009 η σύνθεσή τους περιέχει μόνο τον Sandoval από τα αυθεντικά μέλη. Φήμες μιλάνε για κυκλοφορία νέου άλμπουμ.

Voodoocult: Jesus Killing Machine (1994)

Τι προέκυψε όταν συνδιάστηκαν οι:

Chuck Schuldiner (RIP), κιθαρίστας των Death
Mile Petroza, κιθαρίστας των Kreator
Dave Lombardo, drummer των Slayer
Waldemar Sorychta, παραγωγός (Samael) και μελλοντικος κιθαρίστας των Grip Inc.
και ο indie (δυστυχώς) τραγουδιστής Phillip Boa.
??????????

Μα φυσικά οι Voodoocult.

To 1994 κυκλοφόρησαν το Jesus Killing Machine.
To 1996 κυκλοφόρησαν το ομώνυμο Voodoocult.
και μετά διαλύθηκαν.

Το συγκρότημα είχε ίσως τα πιο απαράδεκτα φωνητικά που ακούσαμε ποτέ σε thrash album. Ο Boa απλά δεν είχε καμία αγριάδα στη φωνή. Ήταν σα να μιλάει έντονα, κάτι που ίσως δεν ήταν και τόσο effective στο 90s thrash. Ο άνθρωπος δεν άνηκε στο χώρο και αυτό ήταν προφανές. Ήταν ένας indie τύπος που σκέφτηκε οτι αφού το thrash βγάζει λεφτά, "θα παίξω και γώ κάτι που μοιάζει με thrash". Ευτυχώς (γι'αυτόν) το δεύτερο άλμπουμ ήταν πιό ήσυχο και δεν απαιτούσε αγριάδα εκ μέρους του. Στο δεύτερο άλμπουμ όμως δεν ήταν και οι all stars που απαριθμήσαμε στο 1ο.

Η μουσική φυσικά ήταν σε άλλο επίπεδο. Ιδιαίτερα καινοτομική για την εποχή. To Killer Patrol ήταν ίσως το κορυφαίο τραγούδι τους, ικανό να σε κάνει να ξεριζώσεις το κεφάλι σου και να το χτυπας σε βράχο σα χταπόδι. Σίγουρα πάντως το ιδίωμα θα είχε επιζήσει και χωρίς αυτούς.

Η κρυφή προσφορά των Voodoocult όμως, ήταν η γνωριμία του Lombardo με τον Sorychta, η οποία οδήγησε στη δημιουργία των Grip Inc (υπερμπάντα).

Αυτά για τώρα.

Το σκοτάδι του Χριστού

Slayer - Darkness of Christ.

Album: God Hates Us All (2001)

"...Η ανθρωπότητα βρίσκεται διαρκώς στην ακόρεστη αναζήτησή του θείου ακόμα και όταν η γνώση έχει απορρίψει όλες τις βιβλικές διδαχές. Η συνηδητοποίηση ότι η δύναμη της θρησκείας είναι η καταστολή της γνώσης οδηγεί όλες τις δομές της θρησκείας στη κατάρρευση. Δεν φαντάστηκε ποτέ πόσο γραφικός γίνεται πιστεύοντας στο τέλος της δημιουργίας. Πιστεύουμε πως όλο αυτό το χάος και η αγριότητα μπορεί να ακολουθηθεί πίσω σε ένα ενιαίο γεγονός. Θεωρούμε αυτές τις αλήθειες οδυνηρά αυτονόητες. Όλοι οι άνθρωποι δεν είναι δημιουργημένοι ίσοι. Μόνο ο ισχυρός θα ευημερήσει. Μόνο ο ισχυρός θα κατακτήσει. Μόνο στο σκοτάδι Χριστού κατάλαβα οτι ο Θεός μας μισεί όλους...ο Θεός μας μισεί όλους... "